Zoekresultaat: 6 artikelen

x
De zoekresultaten worden gefilterd op:
Tijdschrift Recht der Werkelijkheid x Rubriek Artikel x
Artikel

Derkje Hazewinkel-Suringa: moed en middenweg

Tijdschrift Recht der Werkelijkheid, Aflevering 3 2013
Trefwoorden First female Dutch law professor, anti-fascism, Dutch criminal law
Auteurs Leny de Groot-van Leeuwen
SamenvattingAuteursinformatie

    Derkje Hazewinkel-Suringa entered law studies only after marriage and fulfilling about fifteen years of motherhood duty. Once at the university however, she rapidly became a student-researcher, delivered a PhD dissertation on ownership transfer and was appointed as the first female law professor in 1932, at the age of 42. Her professorship was in a remarkably different field, namely criminal law. Twenty years later she published the Introduction to the Study of Criminal Law, which would become the basis for criminal law teaching in the Netherlands for decades. A major reason behind this success was that the book, emphasizing active study of the law rather than passive reproduction, coincided with the general sprit of the post war era. Besides her scholarly work in which balance and synthesis were the major features, Hazewinkel-Suringa was a very outspoken actor in matters political. In 1936, when virtually the whole country was trying to accommodate the rise of fascism in the mighty neighbouring country, she became member of an anti-fascism committee. In 1938 she wrote a plea to the minister of Justice to allow entry of German-Jewish children into the country. During the German occupation (1940-1945) she proposed to close the university because of the dismissal of Jewish professors. She continued her protests against the social mainstream after the war, e.g. writing against the reintroduction of the death penalty (primarily focused on collaborators with the German regime). Hazewinkel-Suringa’s acts of individual courage could not make a difference in the overall political atmosphere of these times.


Leny de Groot-van Leeuwen
Leny de Groot-van Leeuwen is hoogleraar Rechtspleging en voorzitter van het gelijknamige onderzoeksprogramma van het onderzoekscentrum Staat en Recht van de Faculteit der Rechtsgeleerdheid van de Radboud Universiteit Nijmegen. Zij publiceerde in boeken en tijdschriften over de juridische beroepen en de legitimiteit van rechtspraak.
Artikel

De Pardonregeling: risico’s van regularisatieprogramma’s en de in Nederland gehanteerde oplossingen

Tijdschrift Recht der Werkelijkheid, Aflevering 1 2013
Trefwoorden asylum, regularisation programme, residence permit, return migration
Auteurs Monika Smit, Moira Galloway en Vina Wijkhuijs
SamenvattingAuteursinformatie

    The 2007 Dutch Pardon Regulation, a regularisation programme to settle the legacy of the old immigration law, was meant to deal with backlogs in the settling of asylum procedures. According to the literature there are several risks attached to such regularisation programmes. The parties involved in the implementation of the Dutch Pardon Regulation managed to evade most of these risks, partly because of their great efforts and close cooperation. The results of the Regulation were according to plan with respect to the number of asylum seekers who received a permit in the context of the regulation and their housing. In two respects the Regulation did not have the desired result: temporary shelter in municipalities decreased but was not ended, and it proved difficult to carry through the return of people who were ineligible for the regularisation programme.


Monika Smit
Monika Smit is hoofd van de onderzoeksafdeling Rechtsbestel, Wetgeving en Internationale en vreemdelingenaangelegenheden (RWI) van het Wetenschappelijk Onderzoek- en Documentatiecentrum (WODC) van het ministerie van Veiligheid en Justitie.

Moira Galloway
Moira Galloway is freelance onderzoeker, zij is werkzaam geweest bij het WODC.

Vina Wijkhuijs
Vina Wijkhuijs is momenteel als senior onderzoeker verbonden aan het lectoraat Crisisbeheersing van het Instituut Fysieke Veiligheid/Politieacademie. Zij is eveneens werkzaam geweest bij het WODC.
Artikel

Verzet tegen gedoogbeleid: iets typisch rechts?

Tijdschrift Recht der Werkelijkheid, Aflevering 1 2011
Trefwoorden punitive turn, political conservatism, ‘gedoogbeleid’, administrative tolerance
Auteurs Peter Mascini en Dick Houtman
SamenvattingAuteursinformatie

    This article demonstrates on the basis of a representative survey among the Dutch population (N=1,892) that it is not necessarily politically ‘rightist’ or ‘conservative’ to resist the toleration of illegal activities (‘gedoogbeleid’). Even though, generally speaking, political conservatives are most likely to be critical, this is merely because they unconsciously associate the latter with practices of tolerating illegal activities by marginal individuals. Whereas conservatives hence oppose the latter more than political progressives do, the latter for their part are more critical than conservatives about tolerating illegal activities by official agencies. These findings illustrate that gedoogbeleid does not have a universal legitimacy in the eyes of the public, but that its legitimacy is determined case by case by the concrete aims and targets addressed by this policy instrument.


Peter Mascini
Peter Mascini is universitair docent sociologie aan de Erasmus Universiteit Rotterdam. Zijn onderzoek richt zich op de legitimiteit, uitvoering en handhaving van publiek beleid. Hierover heeft hij onder andere gepubliceerd in Law and Policy, Regulation and Governance, British Journal of Criminology, International Migration Review en Tijdschrift voor Criminologie.

Dick Houtman
Dick Houtman is als hoogleraar cultuursociologie verbonden aan het Centre for Rotterdam Cultural Sociology (CROCUS) van de Erasmus Universiteit Rotterdam. Hij verricht overwegend onderzoek naar de spiritualisering van religie en de culturalisering van de politiek in hedendaagse westerse samenlevingen. Zijn twee recentste boeken zijn Religions of modernity (2010; red. met Stef Aupers) en Paradoxes of individualization (in druk; met Stef Aupers en Willem de Koster).
Artikel

Dwang blijft wrang

Over vrijheid, verplichte zorg en de rol van het recht

Tijdschrift Recht der Werkelijkheid, Aflevering 3 2010
Trefwoorden psychiatric patient rights, compulsary admission, duty of care
Auteurs Pieter Ippel
SamenvattingAuteursinformatie

    The position of patients facing forced hospitalization in a mental health clinic develops both in a soft and in a hard direction. On the one hand there is a soft current of more empathy with legal protection and on the other hand a harder current that leads to a growing number of forced measures. This involves three dilemmas. First, legal intervention touches only upon the fringe and not upon the core of psychiatric treatment. Second, the problematic relation with the criminal justice sector and third, a lack of concern for what happens after the decision of the judge. Quality based peer review has not developed well in this sector. Forced hospitalization will remain sour for the near future.


Pieter Ippel
Pieter Ippel is vanaf 2005 hoogleraar rechtsgeleerdheid bij de Roosevelt Academy in Middelburg, een Engelstalig Liberal Arts & Science College van de Universiteit Utrecht. Daarvoor was hij onder meer hoogleraar rechtstheorie in Utrecht. Hij studeerde wijsbegeerte, criminologie en Nederlands recht aan de Vrije Universiteit in Amsterdam en promoveerde daar in 1989 op een rechtssociologisch proefschrift. Hij publiceerde over uiteenlopende onderwerpen. Zijn belangrijkste boek is Modern recht en het goede leven. Over gezondheid, milieu en privacy (Den Haag: Boom Juridische uitgevers 2002).
Artikel

Over de instabiele betekenis van staatsburgerschap, staatloosheid en juridisch vreemdelingenschap

Nederlandse politieke vertogen over de burger- schapsstatus van 'postkoloniale' burgers

Tijdschrift Recht der Werkelijkheid, Aflevering 02 2009
Auteurs Guno Jones
SamenvattingAuteursinformatie

    This article demonstrates how Dutch politicians have in- and excluded people from the former overseas Dutch colonies in/from the Dutch legal and imagined community, against the backdrop of decolonization and increased migration to the Netherlands. Political discourses by members of the Dutch Government and Parliament in the wake of World War II demonstrate the contingent meaning of Dutch citizenship of people in and from the (former) Dutch colonies of Indone-sia, Suriname and the Dutch Antilles. These discourses not only illustrate that formal Dutch nationality as such can proof to be an uncertain status that can be lost. They also illuminate how politicians have redefined the meaning of Dutch citizenship of people from the colonies (who remained Dutch citizens) in con-nection with discourses on their identities. As a consequence, their rights of free migration and settlement in the Netherlands were problematized, both symbolically and via policies. However, Dutch political discourses and related policies are also characterized by instances of partial inclusion of legal aliens and stateless people from the former colonies who lost Dutch citizenship, often to compensate for political injustices in the past. Agency by postcolonial citi-zens played an important role in bringing about these changes. In sum, formal citizenship, statelessness and legal alienage turned out not to be stable predictors of positions in Dutch society: their meaning was and is constantly mediated by power relations.


Guno Jones
Guno Jones is als postdoc verbonden aan de faculteit der Geestesweten-schappen van Universiteit van Amsterdam (leerstoelgroepen Cultuurgeschiede-nis van Europa & Nederlandse geschiedenis). Hij promoveerde in 2007 op een proefschrift waarin de Nederlandse politieke vertogen over het nationale toebe-horen van burgers uit de Nederlandse (ex) kolonies Indonesië, Suriname en de Nederlandse Antillen centraal stonden. Hij publiceerde hierover verscheidene artikelen. Momenteel doet hij een comparatief onderzoek op dit terrein. Daarin vergelijkt hij de Nederlandse situatie met die in andere Europese landen. Daarnaast doet hij (in samenwerking met Esther Captain) onderzoek naar het erfgoed van en de herinnering aan de Tweede Wereldoorlog in de (voormalige) Nederlandse kolonies.

    Since 1 January 2005, citizens in the Netherlands are obliged to show their ID if a police officer asks them to. The (extended) identification duty is meant to prevent crimes and to improve the enforcement of the law. Bart van Klink (Tilburg University) and Nicolle Zeegers (University of Groningen) have investigated how the identification duty is enforced in legal practice by interviewing 12 police officers in 4 different cities and looking at statistical data on enforcement. According to most of the police officers interviewed the identification duty helps to remove anonymity from citizens, which may keep them from committing crimes (in particular crimes in groups, e.g., hooligans). Moreover, the identification duty appears to be instrumental in normalizing citizens: by asking for an ID, police officers are able to discourage behaviour that conflicts with some (legal or moral) standard of normality. This small-scale empirical research indicates that police officers stress the law’s preventive effect. Although prevention may be a valuable goal, it may also constitute a pretext for far-reaching intrusions on citizens’ freedom. An important normative question is how to prevent the police from using this legal instrument too actively for the sake of prevention.


Bart van Klink
Bart van Klink is als universitair hoofddocent verbonden aan de sectie Encyclopedie van het recht van de Universiteit van Tilburg. Hij houdt zich onder meer bezig met de verhouding tussen recht en politiek, terrorismebestrijding en methoden van rechtswetenschappelijk onderzoek. In 2006 publiceerde hij samen met Nicolle Zeegers de bundel Hoe maakbaar is veiligheid? Over de Wet op de uitgebreide identificatieplicht (Breda: Papieren Tijger). Nadat hij empirisch onderzoek heeft gedaan naar de identificatieplicht in Nederland, is hij momenteel bezig de werking hiervan in Duitsland te onderzoeken.

Nicolle Zeegers
Nicolle Zeegers is universitair docent politicologie aan de Rijks Universiteit Groningen. Zij publiceerde onder andere over de regulering van embryoonderzoek (Zeitschrift für Rechtssoziologie) en huiselijk geweld (European Journal of Women’s Studies). Haar aandacht in onderzoek gaat in het bijzonder uit naar de relatie tussen recht, macht en politiek.
Interface Showing Amount
U kunt door de volledige tekst zoeken naar alle artikelen door uw zoekterm in het zoekveld in te vullen. Als u op de knop 'Zoek' heeft geklikt komt u op de zoekresultatenpagina met filters, die u helpen om snel bij het door u gezochte artikel te komen. Er zijn op dit moment twee filters: rubriek en jaar.