Zoekresultaat: 50 artikelen

x
Jaar 2009 x

    The introduction in the Netherlands of the SOV measure in 2001, followed by the ISD Order in 2004, opened the opportunity for the courts to incarcerate systematic offenders, mostly addicts, for a period of two years. During the period of imprisonment convicted are offered various programs to kick their habits and tackle their other problems. The article assesses the social costs and benefits of the SOV/ISD measure. The analysis takes account of the improvement in general health and productivity of the participants, and models the crime reduction effects through special prevention, incapacitation and general deterrence. Substituting results from the first effectiveness study of the SOV program, which by the way only covers one follow-up year, it is calculated that the SOV/ISD measure may yield a positive net result of as much as € 4 million per participant.


B.C.J. van Velthoven
Dr. Ben van Velthoven is universitair hoofddocent rechtseconomie aan de Faculteit der Rechtsgeleerdheid te Leiden.

D.E.G. Moolenaar
Dr. Debora Moolenaar is senior onderzoeker bij het WODC.

    In the nineteenth century in the Netherlands, tramps and beggars were sent to Veenhuizen to work there as a form of punishment and rehabilitation. To investigate the background of these banished men, the authors drew a systematic 5% sample out of 6.000 men who were banished between 1896-1901. Using information from the so-called ‘signalements’-cards that were compiled, the authors found that the Veenhuizen men were not uneducated, unskilled workers, but on the contrary, often had some kind of (semi-)skilled profession. Many did not have a permanent abode, and only a few had (ever) been married. At on average 45 years of age, the Veenhuizen convicts were old for the era they lived in. As such these men lacked and had probably at some point in their lives lost societal as well as social ties, and had gone adrift.
    Recidivism was high. While the Veenhuizen measure may have been effective in delivering society from the blemishes that these men represented, but in general it didn't turn these men into fully participating citizens.


M. Weevers
Drs. Marian Weevers is historica en is werkzaam als beleidsadviseur bij de afdeling sociaal en economisch beleid van de gemeente Leiden.

C. Bijleveld
Prof. dr. mr. Catrien Bijleveld is hoogleraar Methoden en Technieken van Criminologisch Onderzoek aan de Vrije Universiteit in Amsterdam en senior onderzoeker bij het Nederlands Studiecentrum Criminaliteit en Rechtshandhaving in Leiden.
Artikel

Justitiepastoraat en ‘herstel’: een poging tot positiebepaling

Tijdschrift Tijdschrift voor Herstelrecht, Aflevering 4 2009
Trefwoorden justitiepastoraat, herstelrecht, schuldverwerking
Auteurs Anne-Mie Jonckheere
SamenvattingAuteursinformatie

    There is a natural alliance between the ambitions of prison chaplaincy and those of restorative justice in the sense that in both approaches (coping with) responsibility and guilt by offenders are important issues and mechanisms at the same time. Both share a relational concept of crime, consider the evil deed as occasion to start a dialogue to examine responsibility, stress the importance of process and bi-lateral partiality with both the victim and the offender. Coping with guilt and making it productive requires that communication with the offender reaches the deeper and more intimate levels of giving meaning to the criminal offence committed, self, others, past and future. For this communication the context should be open and fundamentally loving in a Christian sense, leading the way to a liberation from guilt once it is thoroughly known and accepted. At that point guilt can be transformed into a constructive moral impetus in human relations.


Anne-Mie Jonckheere
Anne-Mie Jonckheere is justitiepastor in de Koepelgevangenis van Breda.
Jurisprudentie

2009/21 Hulp bij zelfdoding; niet voldaan aan criteria WTL; strafbaarheid rechtspersoon; art. 294 lid 2 Sr: veroordeling verdachte

Rechtbank Almelo (mr. Caminada, voorzitter, mr. Venekatte en mr. Wentink, rechters, Veldhuis, griffier) d.d. 29 mei 2009.

Tijdschrift Tijdschrift voor Gezondheidsrecht, Aflevering 5 2009
Auteurs






Jurisprudentie

2009/26 Vordering tot afgifte van identiteitsgegevens van patiënt; afgeleid verschoningsrecht; van identiteitsgegevens van personen welke zich voor medische hulp bij een ziekenhuis hebben gemeld kan de gezondheid van de betreffende personen worden afgeleid: klacht gegrond

Hoge Raad (vice-president A.J.A. van Dorst, voorzitter, J. de Hullu en H.A.G. Splinter-van Kan, raadsheren, H.J.J. Verhoeven, waarnemend griffier) d.d. 3 maart 2009 (zie noot mr. S.F. Tiems onder 2009/27).

Tijdschrift Tijdschrift voor Gezondheidsrecht, Aflevering 6 2009
Auteurs






    This article discusses the main features of the draft version of the new Criminal Code for the Netherlands Antilles, which was completely revised and updated in accordance with the latest case law and applicable international treaties. The draft legislation abolishes the dead penalty and minimum sentences. Also it introduces community services, a travel ban, an extension of self-defense in the direct vicinity of one's house and the obligatory review of life-long jail sentences after twenty years. Furthermore it adapts and modernizes the presently existing fines and criminal law for minors. The draft legislation is pending the recommendations of the Advice Council and will be presented to the Parliament thereafter.


M.F. Murray
Mr. Mirto Murray is advocaat en vennoot van Small Murray Scheper, Advocaten, te Willemstad, Curaçao. Hij is ouddeken van de Orde van Advocaten Curaçao en lid van de Commissie Herziening Wetboek van Strafrecht en de Gezamenlijke Commissie ter evaluatie van het Wetboek van Strafvordering.

    In Dutch history five cases are known of animals that received the death penalty after ‘committing a crime’. Nowadays it sounds rather strange to present animals as offenders. Does that mean that no contemporary examples can be found of animals being presented as offenders? Before answering that question some outlooks on judicial and criminological ideas are presented on offending by human and other animals. Next the debate on invasive exotic species and the threats to biodiversity, health and other risks, and the discussion about the dangers regarding pit bulls is described in order to illustrate that in this day and age there still seems to be a risky anthropomorphic and anthropocentric tendency to present animals as offenders.


J. Janssen
Dr. Janine Janssen is hoofd onderzoek bij het Landelijk Expertise Centrum Eergerelateerd Geweld, dat is ondergebracht bij politie Haaglanden. Daarnaast is zij geïnteresseerd in de positie van dieren in de criminologie. In 2008 publiceerde zij ‘Hondenbaan’, over de geschiedenis en de werkzaamheden van de politiehond (Den Haag, politie Haaglanden).

    This article focuses on the current measure for persistent offenders (ISD-measure), by taking into account three equivalent penal sanctions that have been developed in the Netherlands from 1886 onwards. First, the penalty of a labour colony for vagrants and the like for three years at most. Second, the measure to keep the habitual offenders in additional, preventive custody for five to ten years. Finally, the measure of two-year detention for drug addicted offenders. In the article it is argued that in spite of the differences in (judicial) elaboration, all three former existing sanctions have the same legitimating fundamental principle as the ISD-measure. That is, the notion that certain offenders are a danger to society, due to their persistent criminality and nuisance causing lifestyle. The primary objective of all these penal sanctions is therefore a long term protection of society from this danger. In this sense, the ISD-measure makes clear that present state-policy is above all one of sheer deprivation of freedom.


S. Struijk
Mr. Sanne Struijk is wetenschappelijk docent strafrecht aan de Erasmus Universiteit Rotterdam. Zij schrijft een proefschrift over de strafrechtelijke aanpak van veelplegers, bezien vanuit de (historische) mogelijkheden van het Nederlands wettelijk sanctiestelsel tot recidive- en overlastbestrijding.
Artikel

André Cools en Agusta

Een Belgische affaire

Tijdschrift Justitiële verkenningen, Aflevering 3 2009
Auteurs M. Cools
SamenvattingAuteursinformatie

    This article describes the relation between the murder on the Walloon social-democratic politician André Cools on 18th July 1991 at Liege and the corruption case Agusta - dealing with the purchase of army helicopters - in order to reflect on typical Belgian criminological issues in this political organized crime topic. The murder committed by Tunisian hit-men was ordered through the influence of the personal cabinet of Van der Biest, a former minister. During the murder investigation a link with the Agusta corruption case was discovered and would tear down several ministers as well as the former NATO Secretary-General Willy Claes. Due to the existence of especially journalistic sources and a lack of scientific criminological material, the conclusions of this article are strictly personal. The murder and the corruption prove the fact that political organized crime was a reality in Belgium. This case can stand as a scholarly example in the study of political organized crime in Belgium.


M. Cools
Dr. Marc Cools is hoofddocent aan de vakgroep Strafrecht en Criminologie van de Universiteit Gent en docent aan de vakgroep Criminologie van de Vrije Universiteit Brussel.

    In this article four possible relations of the credit crunch and corporate crime are examined. A first relation is that cases of accounting fraud have contributed to the causation of the crisis. Due to these scandals the trust in large corporations and the financial sector would have been eroded. A second possible relation is the reverse: the crisis will lead to more corporate crime. Because of the crisis companies run into financial difficulties. In their despair they could try to cut costs by not complying with regulations or they could try to gain illegal profits through fraud. The third relation is the criminalization of more unethical corporate behavior. The moral outrage on the behavior of banks and insurance companies that contributed to the crisis might lead to an increased labeling of risky or greedy of corporate executives as crime. This will result in more regulation. The fourth and final relation is that these amplification effects will lead to the discovery of more corporate crime.


W. Huisman
Prof. dr. Wim Huisman is als hoogleraar criminologie verbonden aan de Faculteit der Rechtsgeleerdheid van de Vrije Universiteit te Amsterdam.
Redactioneel

Voorwoord

Tijdschrift Justitiële verkenningen, Aflevering 7 2009
Auteurs M.P.C. Scheepmaker

M.P.C. Scheepmaker

    The increase of piracy attacks in the Horn of Africa as of 2007-2008 as well as its changing face towards types of maritime terrorism, has given rise to the question as to whether the contemporary system on the Laws of the High Seas needs to be revisited.
    In particular, the question merits thought as to the effectiveness of the adjudicatory system in piracy cases. At present, this is left into the hands of national jurisdictions to decide whether to investigate and prosecute such cases. However, the discretionary powers of states as to such prosecutions result in many lacunae. Should or could the International Criminal Court, instead of national jurisdictions, assume jurisdiction in these matters? If not, is there ample argument for the advent of an ad hoc international criminal tribunal on this area? In this article, answers to these queries will be provided.


G.G.J. Knoops
Prof. dr. mr. Geert-Jan Alexander Knoops is hoogleraar internationaal strafrecht en internationaal strafrechtadvocaat bij Knoops & Partners Advocaten te Amsterdam.

    Recent years have seen a surge in piracy in the Gulf of Aden, followed by growing international involvement in pursuing pirates off the Somali coast. The piracy problem is multifaceted and includes complex geopolitical, regional, legal and operational challenges. But the commitment demonstrated by a broad range of actors to fight piracy in Somali waters also offers unique opportunities. The unprecedented awareness of and attention to the region's insecurity provides international stakeholders with the momentum to strengthen their ties and address the root causes. This article gives a comprehensive account of the piracy issue and presents recommendations to nations engaged in counter-piracy activities.


B. van Ginkel
Mr. Bibi van Ginkel is verbonden aan het Clingendael Security and Conflict Programme van het Instituut Clingendael in Den Haag.

J. Hemmer
Drs. Jort Hemmer is verbonden aan het Clingendael Security and Conflict Programme van het Instituut Clingendael in Den Haag.

S. Kamerling
Drs. Susanne Kamerling is verbonden aan het Clingendael Security and Conflict Programme van het Instituut Clingendael in Den Haag.

F.-P. van der Putten
Dr. Frans-Paul van der Putten is verbonden aan het Clingendael Security and Conflict Programme van het Instituut Clingendael in Den Haag.
Artikel

Omzetting van het kaderbesluit slachtofferzorg in beleidsregels van het Openbaar Ministerie of in formele wetgeving?

Tijdschrift Nederlands tijdschrift voor Europees recht, Aflevering 10 2009
Trefwoorden Kaderbesluit slachtofferzorg, OM-beleidsregels, omzetting richtlijnen, formele wetgeving
Auteurs Mr. W. Geelhoed
SamenvattingAuteursinformatie

    Het kaderbesluit slachtofferzorg zou oorspronkelijk in beleid van het Openbaar Ministerie worden geïmplementeerd. Dat desondanks wetswijziging plaatsvindt, is vooral te danken aan overwegingen in het kader van de fundamentele herziening van het Wetboek van Strafvordering en niet aan het bestaan van het kaderbesluit. De jurisprudentie van het Hof van Justitie over de omzetting van richtlijnen, die ook op kaderbesluiten van toepassing is, brengt echter mee dat beleidsregels van het Openbaar Ministerie niet het juridisch bindende karakter bezitten dat voor omzetting is vereist. Opname in wettelijke regelingen is vrijwel onontkoombaar. Het OM verliest hierdoor een substantieel beleidsterrein aan de wetgever.


Mr. W. Geelhoed
Mr. W. Geelhoed is PhD-fellow straf- en strafprocesrecht, Instituut voor Strafrecht en Criminologie, Universiteit Leiden.
Artikel

Vergoeding van medische schade in België: het nieuwe tweesporensysteem

Tijdschrift Tijdschrift voor Vergoeding Personenschade, Aflevering 4 2009
Trefwoorden tweesporensysteem, medische schade, foutaansprakelijkheidsrecht, no fault-systeem
Auteurs Mevrouw mr. E. de Kezel
SamenvattingAuteursinformatie

    In deze bijdrage worden kort de ontwikkelingen geschetst die het medisch aansprakelijkheidsrecht in België heeft ondergaan en wellicht nog zal ondergaan. In België ligt het foutaansprakelijkheidsrecht als systeem tot vergoeding van medische schade reeds lang onder vuur. Door de Wet van 15 mei 2007 werd het klassieke foutaansprakelijkheidsrecht als vergoedingssysteem voor medische schade afgeschaft en werd er een nieuw vergoedingssysteem ingevoerd, waarbij de fout als grondvoorwaarde tot de vergoeding wordt geschrapt (het zogenoemde ‘no fault’-systeem). Hoewel de inwerkingtreding voorzien was voor 1 januari 2008, is dit systeem nooit in werking getreden. Op 23 oktober 2008 besliste de federale ministerraad om de nieuwe ingevoerde no fault-regeling te herzien en te vervangen door een foutloze aansprakelijkheidsregeling, geïnspireerd door het Franse systeem (tweesporensysteem). Tegelijkertijd werd beslist om het Federaal Kenniscentrum voor de Gezondheidszorg, het KCE, te belasten met een studieopdracht om de kostprijs te ramen van een dergelijk systeem in België. De inwerkingtreding van de no fault-Wet van 15 mei 2007 werd, in afwachting daarvan, voor de tweede maal uitgesteld voor onbepaalde tijd, via een bepaling in de Wet houdende diverse bepalingen (I) van 22 december 2008. De zet die de procedure inzake de geschillen over het toepassingsgebied van de no fault-Wet regelde (Wet inzake de regeling van geschillen van 15 mei 2007) werd eveneens voor de tweede maal uitgesteld, via een bepaling opgenomen in de Wet houdende diverse bepalingen (II) van 22 december 2008. Op dit moment speelt dus nog steeds het ‘klassieke’ foutaansprakelijkheidsrecht.


Mevrouw mr. E. de Kezel
Mw. mr. E. de Kezel is docent aan het Molengraaff Instituut van de Universiteit Utrecht, Vrij Wetenschappelijk Medewerker aan het Centrum voor Verbintenissenrecht van de Universiteit Gent, en advocaat bij Stibbe aan de Balie te Brussel.

Jo Hermanns
Jo Hermanns is hoogleraar Opvoedkunde aan de Universiteit van Amsterdam en bijzonder lector ‘Werken in een justitieel kader’ aan de Hogeschool Utrecht.
Toont 1 - 20 van 50 gevonden teksten
« 1 3
U kunt door de volledige tekst zoeken naar alle artikelen door uw zoekterm in het zoekveld in te vullen. Als u op de knop 'Zoek' heeft geklikt komt u op de zoekresultatenpagina met filters, die u helpen om snel bij het door u gezochte artikel te komen. Er zijn op dit moment twee filters: rubriek en jaar.